Surah Al-Baqara · Ayah 187·Madanī

187

لَكُمْ إِلَىٰ هُنَّ لَّكُمْ وَأَنتُمْ لَّهُنَّ أَنَّكُمْ عَلَيْكُمْ عَنكُمْ مَا لَكُمْ حَتَّىٰ لَكُمُ مِنَ مِنَ ثُمَّ إِلَى وَلَا وَأَنتُمْ فِى تِلْكَ فَلَا كَذَٰلِكَ لَعَلَّهُمْ ﴿١٨٧﴾

Translation

Saheeh International

It has been made permissible for you the night preceding fasting to go to your wives [for sexual relations]. They are clothing for you and you are clothing for them. Allah knows that you used to deceive yourselves, so He accepted your repentance and forgave you. So now, have relations with them and seek that which Allah has decreed for you. And eat and drink until the white thread of dawn becomes distinct to you from the black thread [of night]. Then complete the fast until the sunset. And do not have relations with them as long as you are staying for worship in the mosques. These are the limits [set by] Allah, so do not approach them. Thus does Allah make clear His ordinances to the people that they may become righteous.

Tafsīr

قرآن حکیم (شرح آیات منتخب)

سخنی در بارةٌ تشریع حکم روزه

از روایات چنین استفاده می‌شود که در آغاز نزول حکم روزه» مسلمانان تنها حق داشتند قبل از خواب شبانه غذا بخورند؛ چنان که اگر کسی در شب به خواب می‌رفت و سپس بیدار می‌شد» خوردن و آشامیدن بر او حرام بود. همچنین آن زمان» آمیزش با همسران در روز و شب ماه رمضان مطلقا تحریم شده بود. شاید این حکم» آزمایشی برای مسلمانان و وسیله‌ای برای آماده کردن آنها برای پذیرش احکام روزه بود. یکی از یاران پیامبر([ص) به نام «خوّات بن جَبّیر» که پیرمرد ضعیفی بود» با حال ناتوانی روزه می‌داشت و روزها در حفر خندق (در آستانةُ جنگ احزاب) همراه پیامبر(ص) و دیگر مسلمان‌ها شرکت می‌کرد. در یکی از روزها هنگام افطار وارد خانه شد.همسرش رفت برای افطار او غذایی حاضر کند که او از شدت خستگی به خواب رفت. وقتی بیدار شدء گفت:من دیگر حق افطار ندارم و با همان حال شب را سپری کرد. صبح در حالی که روزه‌دار بودء برای حفر خندق در اطراف مدینه حاضر شد. در اثنای تلاش و کوشش, به واسطة ضعف و گرسنگی مفرطء بیهوش به زمین افتاد. پیامبر(ص) بالای سرش آمد و از مشاهدةٌ حال او متأثر گشت. از طرف دیگر» برخی از جوانان مسلمان نیز که قدرت مهار خویش را نداشتند» شب‌های ماه رمضان با همسران خود آمیزش می‌کردند. در این هنگام آیه نازل شد و به مسلمانان اجازه داد که در شب‌های ماه رمضان غذا بخورند و با همسران خود آمیزش داشته باشند.

لباسی زیبا برای هم

این آیه زن و شوهر را به لباس یکدیگر تشبیه کرده است. لباس از یک‌سو انسان را از سرما و گرما و از خطر و برخورد اشیاء به بدن حفظ می‌کند. از سویی عیوب او را می‌پوشاند و از سوی دیگر زینتی برای تن آدمی است. این تشبیه و استعارة لطیف در یه به همه این نکات اشاره دارد. همسران» یکدیگر را از انحرافات و افتادن به فساد و هرزگی حفظ می‌کنند و عیوب یکدیگر را می‌پوشانند و از طرفی وسیلةٌ راحت و آرامش یکدیگرند و هر یک زینت دیگری محسوب می‌شود. این تعبیر» نهایت ارتباط معنوی مرد و زن و نزدیکی آنها به یکدیگر و نیز برابری آنها در این زمینه را کاملاً روشن می‌کند؛ زیرا همان تعبیری که در بارةٌ مردان آمده» در باره زنان نیز بدون هیچ تفاوتی آمده است.