Surah Al-Baqara · Ayah 139·Madanī

139

فِى وَهُوَ وَلَنَآ وَلَكُمْ وَنَحْنُ لَهُۥ ﴿١٣٩﴾

Translation

Saheeh International

Say, [O Muhammad], "Do you argue with us about Allah while He is our Lord and your Lord? For us are our deeds, and for you are your deeds. And we are sincere [in deed and intention] to Him."

Tafsīr

قرآن حکیم (شرح آیات منتخب)

مهم‌ترین عامل قبولی عمل

اخلاص یعنی پاک کردن چیزی از هر چه که غیر آن باشد. اخلاص در قرأن بدین معناست که بنده چیزی یا کسی را در بندگی و عبادت خداوند شریک قرار ندهد و پرستش و خضوع او فقط برای جلب رضایت خدا باشد. در آَیة ۱۱۰ سورةٌ کهف آمده است: «پس هر کس که به لقای پروردگارش امید دارد. باید عمل شایسته انجام دهد و هیچ کس را در عبادت پروردگارش شریک نکند.» در قرآن و روایات اهل بیت(ع) تأکید زیادی بر اخلاص در عبادت شده است؛ به گونه‌ای که آن را مهم‌ترین عامل قبول عمل ذکر کرده‌اند. از امام صادق(ع) روایت شده است: «پروردگار شما مهربان است و [عمل] کم را قبول می کند. بندة خداوند. دو رکعت نماز را فقط برای رضای خدا می‌خواند و خدا او را به خاطر همان دو رکعت داخل بهشت می‌کند.» از طرف دیگرء توجه به رضایت و خوشامد غیر خدا را بزرگ‌ترین عامل نابودی عمل ذکر کرده‌اند؛ چنان که از پیامبر اکرم(ص) روایت شده است: «پروردگارتان فرموده: من شریک خوبی هستم. هر کسی که در کارش احدی از مخلوقات مرا با من شریک قرار دهد. همه آن کار را برای آن شریک قرار می‌دهم؛ زیرا من هیچ عملی را قبول نمی‌کنم مگر آن‌که برای من خالص و پاک شده باشد.»؟