(و. عذابی فوری برای منکر ولایت علی(ع)

از امام صادق(ع) نقل شده است که «پس از آن که رسول خداء حضرت علی(ع) را در روز غدیر خم به خلافت منصوب فرمود و در بارةٌ او گفت که «هرکس من مولای او هستم, علی مولای اوست» این خبر در شهرها منتشر شد. روزی شخصی به نام «نعمان بن حارث فهری» نزد پیامبر آمد و گفت: تو به ما دستور دادی به یگانگی خدا و این‌که تو فرستادةٌ او هستی, شهادت دهیم. ما هم شهادت دادیم. سپس به جهاد و حج و روزه و نماز و زکات دستور دادی,» ما اینها را نیز پذیرفتیم. اما با اینها راضی نشدی تا این‌که این جوان (علی(ع)) را به جانشینی خود منصوب کردی و گفتی که هر که من مولای او هستم. علی مولای اوست. آیا این سخنی است از ناحیةٌ خودت یا از سوی خدا؟! پیامبر(ص) فرمود: قسم به خدایی که جز او معبودی نیست. این از ناحیةٌ خداست. نعمان روی برگرداند؛ در حالی که می‌گفت: خداونداء اگر این سخن حقی است از ناحیةٌ تو. سنگی از آسمان بر ما بباران. اینجا بود که سنگی از آسمان بر سرش فرود آمد و او را کشت و این آیات نازل گشت.»