Surah Nooh · Ayah 26·Makkī

26

نُوحٌ لَا عَلَى مِنَ ﴿٢٦﴾

Translation

Saheeh International

And Noah said, "My Lord, do not leave upon the earth from among the disbelievers an inhabitant.

Tafsīr

قرآن حکیم (شرح آیات منتخب)

نفرین نهایی نوح(ع)

پس از آن که حضرت نوح(ع) تمام تلاش خود را برای ایمان آوردن قومش به کار برد و تنها گروه اندکی به او ایمان اوردندء از آنها قطع امید کرد و از خدا تقاضا نمود که هیچ یک از کافران را بر روی زمین باقی مگذارد. این نشان می‌دهد که نفرین انبیاء از جمله نوح(ع) از روی خشم و غضب و انتقام‌جویی و کینه‌توزی نبوده؛ بلکه روی یک حساب منطقی صورت گرفته است. نوح(ع)» انسان کم‌حوصله‌ای نبود که با کوچک‌ترین چیزی از جا در برود و دهان به نفرین بگشاید؛ بلکه به فرمودة قرآن» بعد از نهصد و پنجاه سال دعوت و صبر و شکیبایی و خون دل خوردن و بعد از یأس کامل, زبان به نفرین گشود. از مجموع این آیات استفاده می‌شود که عذاب‌های الهی بر اساس حکمت است. > **پانوشت صفحه (منابع):** > ۱ نمونهء ج ۰۲۵ ص۷۱ و المیزان» ج۲۰ء ص۳۳ ۲ نمونهء ج ۰۳۵ ص۸۳ > ۳ پیشین» ص۸۸ > ۲ نمونه ج ۰۲۵ ص۸۳ > **Cited sources** (grade before any load-bearing use): Tafsīr Nemūneh, al-Mīzān.