Surah Al-A'raaf · Ayah 172·Makkī

172

وَإِذْ مِنۢ مِن عَلَىٰٓ بَلَىٰ أَن إِنَّا عَنْ هَٰذَا ﴿١٧٢﴾

Translation

Saheeh International

And [mention] when your Lord took from the children of Adam - from their loins - their descendants and made them testify of themselves, [saying to them], "Am I not your Lord?" They said, "Yes, we have testified." [This] - lest you should say on the day of Resurrection, "Indeed, we were of this unaware."

Tafsīr

قرآن حکیم (شرح آیات منتخب)

توحید؛ آیین فطرت

این یه و دو أَیةٌ بعدی» به توحید فطری و وجود ایمان به خدا در اعماق روح انسانها اشاره می کند. در بارة تفسیر این آیه، بحثها و کَفت وکوهای فراوانی در میان مفسران وجود دارد. یکی از تفسیرهای این آیه که به ظاهر آّیه نیز نزدیک استء» این است که منظور از این پیمان» عالم استعدادها و پیمان فطرت و تکوین و آفرینش است؛ به این ترتیب که به هنگام خروج فرزندان آدم به صورت نطفه از صلب پدران به رحم مادران - که در آن هنگام ذراتی بیش نیستند - خداوند استعداد و آمادگی درک حقیقت توحید را به آنها داده است؛ هم در نهاد و فطرتشان این سر الهی به صورت یک حس درونی و ذاتی به ودیعه گذارده شده است و هم در عقل و خردشان به صورت یک حقیقت خودآگاه. بنابر این» همدٌ افراد بشر دارای روح توحیدند و سوالی که خداوند از آنها کرده» به زبان تکوین و آفرینش است و پاسخی که آنها داده‌اند نیز به همین زبان است. طبق این تفسیرء سوّال و جوابی که در این آیه آمده و نیز پیمانی که به آَن اشاره شده» یک پیمان فطری بوده است که الا هم هر کس در درون جان خودء آثار آن را می‌یابد و حتی طبق تحقیقات روان‌شناسان» حس مذهبیء یکی از احساسات اصیل روان ناخودآگاه انسانی است و همین حس است که بشر را در طول تاریخ به سوی خداپرستی راهنمایی کرده و با وجود این فطرت هیچ‌گاه نمی‌تواند به این عذر که پدرانمان بت‌پرست بودنده توسل کند. در یه ۳۰ سورة روم می‌خوانیم: «پس روی خود را متوجه آیین خالص پروردگار کن. این فطرتی است که خداوند انسان‌ها را برآن آفریده؛ دگرگونی در آفرینش الهی نیست.»