پیمان پرستش پروردگار

منظور از عبادت شیطان» اطاعت از وسوسه‌ها و دستورهای اوست؛ چرا که هیچ کس جز خدا یا آن که خدا به اطاعت او فرمان داده, شایستگی اطاعت شدن را ندارد. در روایتی از امام باقر(ع) می‌خوانیم که «هرکس به سخنان گوینده‌ای گوش سپارد. او را پرستیده است؛ اگر آن گوینده از طرف خدا سخن بگوید. شنونده خدا را پرستیده و اگر گوینده از طرف ابلیس باشد. شنونده ابلیس را عبادت کرده است.» و همچنین فرمودند: «کسی که انسانی را در معصیت پروردگار اطاعت کند. او را پرستش کرده است.» منظور از عهدی که خدا از فرزندان آدم گرفته, سفارشی است که از زبان پیامبرانش به آنها کرده که از ابلیس اطاعت نکنند؛ مانند این سخنش که فرموده است: «ای فرزندان آدم. شیطان شما را نفریبد؛ آن‌گونه که پدر و مادر شما را از بهشت بیرون کرد...» (اعراف - ۲۷) و این فرمایش او: «و شیطان شما را از راه خدا باز ندارد که او دشمن آشکار شماست.» (زخرف - ۶۲). خداونده علت نهی از اطاعت شیطان را این بیان می‌کند که «او برای شما دشمنی آشکار است.» در قرآن و روایات» در بارة این دشمنی بسیار سخن گفته شده است. در روایت تکان‌دهنده‌ای از امیر موّمنان علی(ع) می‌خوانیم: «پس بندگان خداء بترسید از دشمن خدا. مبادا شیطان شما را به بیماری خود (تکبر و خودپسندی) دچار گرداند و با ندای خودء شما را از جای بر انگیزد و سواران و پیادگان خود را بر سر شما فرو ریزد. به جان خودم سوگند که او تیر تهدید در کمان نهاده و کمانش را سخت کشیده و از محلی نزدیک بر شما تیر می‌بارد؛ چرا که او گفته است: «پروردگارا چون مرا گمراه کردی» من (نعمت‌های مادی را) در زمین در نظر آنها زینت می‌دهم و همگی را گمراه خواهم کرد؛ مگر بندگان مخلصت را».»