Surah Al-Anbiyaa · Ayah 105·Makkī

105

وَلَقَدْ فِى مِنۢ أَنَّ ﴿١٠٥﴾

Translation

Saheeh International

And We have already written in the book [of Psalms] after the [previous] mention that the land [of Paradise] is inherited by My righteous servants.

Tafsīr

قرآن حکیم (شرح آیات منتخب)

بندگان صالح؛ وارثان زمین

ورائت و ارثء به معنای انتقال مالی از کسی به دیگری است؛ بدون این که معامله و داد و ستدی صورت پذیرفته باشد. منظور از ورائت زمین این است که سلطنت بر منافع آنء از دیگران به صالحان منتقل شود و برکات زندگی در زمین مختص ایشان گردد. این برکاتء یا دنیوی است که به بهره‌مندی صالحان از حیات دنیوی برمی‌گردد که در این صورتء خلاصةٌ مفاد آّیه این می‌شود: به زودی زمین از لوث شرک و گناه پاک گشته, جامعةٌ بشری صالح که خدا را بندگی کنند و به وی شرک نورزند.ء در آن زندگی خواهند کرد؛ چنان که یه ۵۵ سورهٌ نور به این معنا اشاره دارد. یا این برکات مربوط به عالم آخرت است و منظور از آَنْ» مقام‌های قرب و نزدیکی به خداست و منظور از به ارث بردن زمینء مالکیت زمین بهشت است؛ چنان که خداوند در یه ۷۴ سورةٌ زمر از قول بهشتیان می‌فرماید: «حمد و ستایش مخصوص خداوندی است که به وعدة خویش در بارةٌ ما وفا کرد و زمین [بهشت] را میراث ما قرار داد که هر جا را بخواهیم, منزلگاه خود قرار می‌دهیم.» پس این یه هم در باره دنیا است و هم در بارةٌ آخرت. یعنی سرانجام برکات و نعمات دنیا و آخرت» از آن نیکوکاران خواهد بود. شایان توجه این‌که در روایات اهل بیت(ع» حکومت امام زمان(ع) و اصحاب آن حضرتء یکی از بزرگ‌ترین مصادیق این آیه ذکر شده که بیانگر سرانجام برکات و نعمات دنیوی است.