Surah Hud · Ayah 3·Makkī

3

وَأَنِ ثُمَّ إِلَيْهِ إِلَىٰٓ ذِى وَإِن فَإِنِّىٓ عَلَيْكُمْ ﴿٣﴾

Translation

Saheeh International

And [saying], "Seek forgiveness of your Lord and repent to Him, [and] He will let you enjoy a good provision for a specified term and give every doer of favor his favor. But if you turn away, then indeed, I fear for you the punishment of a great Day.

Tafsīr

قرآن حکیم (شرح آیات منتخب)

دین؛ آبادگر واقعی زندگی دنیا

قرآن در این آیه و آیات فراوان دیگر اعلام کرده است که دین‌داری و مذهبء پیش از آن‌که زندگی پس از مرگ را آباد کندء آبادکنندةٌ زندگی دنیوی است. بعضی,» پیوند مواهب مادی دنیا با ایمان و توبه و استغفار را یک پیوند معنوی و ناشناخته می‌دانند؛ در حالی که دلیلی ندارد که برای این پیوند و رابطه تفسیر ناشناخته‌ای کنیم.هر انسان عاقل و منطقی قبول دارد که دروغ و تقلب و دزدی و ظلم و ستم و تبعیض» شیرازةٌ زندگی اجتماعی را از هم می‌پاشد و زندگی انسان‌ها را تیره و تار می‌کند. قرآن کریم در این آیه و آَیةُ پیش» قبول و رعایت این چهار اصل را سبب آبادانی زندگی دنیای انسان‌ها و مسلمانان می‌داند: ۱- توحید:«الا تعبدوا الا الّه». پذیرش رهبری پیامبران:«اننی لکم منه نذیر و بشیر».

پاک‌سازی محیط از گناه

«استغفروا ربکم». ۴- بازگشت به ارزش‌های الهی و آراستگی به آن: «توبوا الیه». به همین دلیل, پس از ذکر این چهار اصل می‌خوانیم: «یمتعکم متاعاً حسناً الی اجل مسمّی» (تا شما را تا مدت معینی( از مواهب زندگی این جهان) به خوبی بهره‌مند سازد.). « و یوت کل ذی فضل فضله» (و به هر صاحب فضیلتی به مقدار فضیلتش ببخشد.). منظور از این دو عبارت این است که در صورت عمل به دستورهایی که پیش از این گفته شدء خداوند به کسی که در ویژگی‌ها و صفات پسندیده و تلاش و کوشش بر دیگران فضیلت داردء به همان مقدار فضیلتش اجرو مزد و سعادت و خوشبختی و توفیق عنایت می‌کند و بدین ترتیب» هر کسی که در خصوصیتی فضیلت و امتیاز دارد»ء به خوبی می‌تواند از آن استفاده کند و به رتبه و درجة مناسب خود در دنیا و آخرت نایل شود. این حقیقتی است که تنها در سایة توحید و ایمان به خدا وجود دارد؛ چون خداوند عادل است و حق هیچ کسی را ضایع نمی‌کند. در جوامع بشری اما که از توحید و ایمان به خدا عاری هستند -هر چند در ظاهر پیشرفته و مترقی باشند - این مطلب به چشم نمی‌خورد؛ چون همواره در جامعه‌هایی که انسان‌ها بدون توجه به خدا زندگی می‌کننده مردم به دو گروه مستکبر و مستضعف تقسیم می‌شوند و تمام امتیازات به گروه مستکبر و زیاده‌خواه داده می‌شود -هر چند لایق آن نباشد -و گروه مستضعف اگرچه دارای فضیلت و لایق خوشبختی باشدء همواره در بدبختی و ناملایمات دست و پا می‌زنند.