Surah As-Saaffaat · Ayah 171·Makkī

171

وَلَقَدْ ﴿١٧١﴾

Translation

Saheeh International

And Our word has already preceded for Our servants, the messengers,

Tafsīr

قرآن حکیم (شرح آیات منتخب)also covers 172, 173

وعدةٌ قطعی خدا در بارةٌ یاری پیامبران

این وعدة الهی - که در آّیات فراوان دیگری از قرآن مجید نیز آمده است - یکی از مهم‌ترین نشانه‌هایی است که رهروان راه حق به آن دلگرم‌اند. از آن روح و جان می‌گیرند و هر زمان خسته شوند» با آن نفسی تازه می‌کنند و خون جدیدی در عروقشان جاری می‌شود. آری» پیروزی لشکر حق بر باطل و غلبةٌ جندالله و یاری خداوند به پیامبران و موّمنان راستین» از وعده‌های مسلم او و از سنت‌های قطعی است. اما اینجا این سوال پیش می‌آید که پس چگونه برخی از پیامبران به شهادت رسیدند و گروه‌هایی از موْمنان با شکست مواجه شده یا می‌شوند. پاسخ این است که: اولاً پیروزی معنی وسیعی دارد و همیشه به معنی غلبةٌ ظاهری و جسمانی بر دشمن نیست. گاهی پیروزی» پیروزی مکتب است و مهم‌ترین پیروزی همین است. برای مثال» امام حسین و بارانش در کربلا به شهادت رسیدند؛ ولی هدف آنها این بود که چهرةٌ زشت بنی‌امیه را که مدعی خلافت پیامبر(ص) بودند»ء نمایان کنندء و به این هدف بزرگ هم رسیدند: مسلمانان را از خطر آنان آگاه کردند و اسلام را از سقوط رهایی بخشیدند. آیا می‌توان گفت که آنها در کربلا شکست خوردند؟ مهم این است که پیامبران و مؤمنان در برابر تمام تلاش های مستمر و منسجم دشمنان حق توانستند اهداف خود را در دنیا پیش ببرند و پیروان زیادی پیدا کنند و خط مکتبی خود را تداوم بخشند و در برابر آن همه طوفان قد علم کنند و حتی در دنیای امروزء افکار اکثر مردم جهان را به خود متوجه سازند. ثانیاً فراموش نباید کرد که این وعده مشروط است و نه مطلق. بسیاری از اشتباهات» از توجه نکردن به این حقیقت سرچشمه می‌گیرد. در یات مورد بحثء کلمات «عبادنا» (بندگان ما) و «جندنا» (لشکر ما) یا تعبیرات مشابه دیگری که بر این سیاق در سایر یات قرآن آمده - مانند «حزب‌اشه»» «الذین جاهدوا فینا» و «لینصرن الله من ینصره» و چون اینها - همه دلایل روشنی برای شرایط پیروزی است. این وعدةٌ الهی مخصوص کسانی است که از قلب و جان خواهان رضای خدا و از نظر عمل در خط فرمان او باشند و تقوا و امانت را فراموش نکنند. > **پانوشت صفحه (منابع):** > ۱- نمونهء ج ۱۹ ص۱۷۶ > ۱- نمونهء ج ۱۹ ص۱۷۶ ۲- پیشین» ص ۱۸۷ > **Cited sources** (grade before any load-bearing use): Tafsīr Nemūneh.