قَالُوا۟ يَٰمُوسَىٰٓ إِنَّا لَن نَّدْخُلَهَآ أَبَدًا مَّا دَامُوا۟ فِيهَا فَٱذْهَبْ أَنتَ وَرَبُّكَ فَقَٰتِلَآ إِنَّا هَٰهُنَا قَٰعِدُونَ﴿٢٤﴾
English
Saheeh International
They said, "O Moses, indeed we will not enter it, ever, as long as they are within it; so go, you and your Lord, and fight. Indeed, we are remaining right here."
Ali Quli Qarai
They said, ‘O Moses, we will never enter it so long as they remain in it. Go ahead, you and your Lord, and fight! We will be sitting right here.’
Marmaduke Pickthall
They said: O Moses! We will never enter (the land) while they are in it. So go thou and thy Lord and fight! We will sit here.
Abdullah Yusuf Ali
They said: "O Moses! while they remain there, never shall we be able to enter, to the end of time. Go thou, and thy Lord, and fight ye two, while we sit here (and watch)."
A. J. Arberry
They said, 'Moses, we will never enter it so long as they are in it. Go forth, thou and thy Lord, and do battle; we will be sitting here.'
فارسی
انصاریان (Ansarian)
گفتند: ای موسی! تا آنان در آنجایند، ما هرگز وارد آنجا نخواهیم شد، پس تو و پروردگارت بروید [با آنان] بجنگید که ما [تا پایان کار] در همین جا نشسته ایم.
فولادوند (Fooladvand)
گفتند: «ای موسی، تا وقتی آنان در آن [شهر]ند ما هرگز پای در آن ننهیم. تو و پروردگارت برو[ید] و جنگ کنید که ما همین جا مینشینیم.»
Türkçe
Diyanet İşleri
"Ey Musa! Onlar orada oldukça biz asla oraya girmeyeceğiz. Sen ve Rabbin gidin savaşın, doğrusu biz burada oturacağız" demişlerdi.
Bahasa Indonesia
Kementerian Agama
Mereka berkata: "Hai Musa, kami sekali sekali tidak akan memasukinya selama-lamanya, selagi mereka ada didalamnya, karena itu pergilah kamu bersama Tuhanmu, dan berperanglah kamu berdua, sesungguhnya kami hanya duduk menanti disini saja".
اردو
علامہ جوادی (Jawadi)
ان لوگوں نے کہا کہ موسٰی علیھ السّلام ہم ہرگز وہاں داخل نہ ہوں گے جب تک وہ لوگ وہاں ہیں -آپ اپنے پروردگار کے ساتھ جاکر جنگ کیجئے ہم یہاں بیٹھے ہوئے ہیں
বাংলা
মুহিউদ্দীন খান (Muhiuddin Khan)
তারা বললঃ হে মূসা, আমরা জীবনেও কখনো সেখানে যাব না, যতক্ষণ তারা সেখানে থাকবে। অতএব, আপনি ও আপনার পালনকর্তাই যান এবং উভয়ে যুদ্ধ করে নিন। আমরা তো এখানেই বসলাম।
Nederlands
Fred Leemhuis
—
Español
Isa García
—
Deutsch
Bubenheim & Elyas
—
Français
Muhammad Hamidullah
—
Русский
Кулиев (Kuliev)
—
Bahasa Melayu
Abdullah Basmeih
—
Azərbaycanca
Məmmədəliyev & Bünyadov
—
Oʻzbekcha
Muhammad Sodik
—
Тоҷикӣ
Оятӣ (Ayati)
—
پښتو
عبدالولي خان (Abdulwali)
—
سنڌي
تاج محمود امروٽي (Amroti)
—
کوردی
تەفسیری ئاسان (Asan)
—
Hausa
Abubakar Mahmoud Gumi
—
Kiswahili
Ali Muhsin Al-Barwani
—
Soomaali
Mahmud Muhammad Abduh
—
Shqip
Sherif Ahmeti
—
Bosanski
Besim Korkut
—
አማርኛ
ሳዲቅ እና ሳኒ (Sadiq & Sani)
—
Татарча
Yakub ibn Nugman
—
ئۇيغۇرچە
محمد صالح (Muhammad Saleh)
—
ދިވެހި
ރައީސުލްޖުމްހޫރިއްޔާގެ އޮފީސް (Official)
—
മലയാളം
അബ്ദുൽ ഹമീദ് & കുഞ്ഞി മുഹമ്മദ് (Abdul Hameed & Kunhi)
—
தமிழ்
ஜான் டிரஸ்ட் (Jan Trust)
—
Tafsīr
قرآن حکیم (شرح آیات منتخب)
خروج از مصر تا سرگردانی در بیابان
آیات ۲۰ تا ۲۶ این سوره» مربوط به زمانی است که حضرت موسی(ع) قوم خود را از مصر خارج کرده و بنیاسرائیل نیز بسیاری از معجزات پیامبرشان را مشاهده کرده بودند. خداوند. نعمتهای خود را یکی پس از دیگری به آنها میبخشید و تنها چیزی که بنیاسرائیل نیاز داشتند» سرزمینی بود که آن را وطن خود کنند و با استقلال در آن زندگی نمایند. خداوند این نعمت را نیز برای آنها مهیا کرد؛ البته به این شرط که برای به دست آوردن آن جهاد کنند و زحمت بکشند. خود بنیاسرائیل اما با بهانهگیری و نافرمانی» سرنوشت خود را تغییر دادند و گرفتار چهل سال سرگردانی شدند.! در بارة این آیات. چند نکته سزاوار توضیح است: ۱- منظور از «سرزمین مقدس» (أیةُ ۲۱) چیست؟ بعید نیست که منظور از سرزمین مقدس» تمام منطقةٌ شامات باشد که با همة این احتمالات سازگار است؛ زیرا این منطقه به گواهی تاریخ» مهد پیامبران الهی و سرزمین ادیان بزرگ و مدتها مرکز توحید و خداپرستی بوده و به همین جچهت تعبیر سرزمین مقدس بر آن کاملاً سازگار است. ۲- منظور از «جمعیت ستمگر و جبار» (آَیةٌ ۲۲ «عّمالقه» بودند که اندامهای بلند و درشتی داشتند. آنها جمعیتی از نژاد سامی بودند که در شمال شبه جزیرةٌ عربستان و نزدیک صحرای سینا زندگی میکردند. آنها به مصر حمله کردند و مدتها آن را در اختیار داشتند و حکومت آنها در حدود ۵۰۰ سال طول کشید. منظور از سخن حضرت موسی(ع) (در ید ۲۵) که میفرماید: «من تنها اختیار خودم و برادرم را دارم» این نیست که غیر از حضرت موسی(ع) و حضرت هارون(ع) هیچ موّمنی نبوده است؛ بلکه منظور این است که من فقط میتوانم خودم و برادرم را به فرمانبری از تو وادار کنم و اختیار دیگر مردم با من نیست؛ چرا که از طرفی» حضرت هارون(ع) پیامبر و وصی حضرت موسی(ع) بود و از طرف دیگر میدانیم که در میان بنیاسرائیل» مژمنانی - اگرچه اندک - وجود داشتند؛ مانند دو نفری که در آَیهٌ ۳ به آنها اشاره شد. حضرت موسی(ع) اختیار خود و برادرش را داشت؛ اما اختیار دیگر افراد (موّمن یا کافر) با خودشان بود. ۴- در مورد سرگردانی چهل سالة بنیاسرائیل (ایةُ ۲۶) در روایات» سخنان فراوانی به میان آمده است؛ از جمله این که آنها شب و روز حرکت میکردند؛ ولی به هیچ جای مشخصی نمیرسیدند (و گویی به دور خود میچرخیدند) و حضرت موسی(ع) در این دوران وفات کرد.
Verse DNA · this āyah at a glance
Vocabulary and recitation are counted from the morphology and the Uthmani marks; commentary reports whether an authored tafsīr entry reaches this āyah. A structural read, not a judgement — a denser strip is not a weightier verse.
Recitation · 27 points across 5 rule families
- Madd ṭabīʿī17
- Ghunnah4
- Idghām (with ghunnah)3
- Qalqalah2
- Heavy rāʾ1
Commentary
- قرآن حکیم (شرح آیات منتخب)
Shape
16 words · 65 letters · 1 proper noun · āyah 24 of 120