تصمیم بر سوزاندن ابراهیم و تبدیل آتش به گلستان

در بارٌ تصمیم مشرکان به سوزاندن ابراهیم(ع) و تبدیل آتش به گلستان» روایات و سخنان زیادی مطرح است. در این مختصر به نکاتی چند اشاره می شود: کَفته اند اتشی که برای سوزاندن ابراهیم فراهم ساختند، به قدری عظیم بود که پرندکان قادر نبودند از آن منطقه بگذرند. بدیهی است به چنین آتش عظیمی نمی‌توان نزدیک شد. به همین جهت.ء ابراهیم را در منحنیقی قرار دادند و با حرکتی سریع به درون آن دریای آتش پرتاب کردند. در روایتی آمده است: هنگامی که ابراهیم را بالای منحنیق گذاشتند و می‌خواستند در آتش بیفکنندء آسمان و زمین و فرشتگان فریاد برکشیدند و از پیشگاه خدا تقاضا کردند که این قهرمان توحید را حفظ کند. همچنین نقل کرده‌اند: جبرئیل به ملاقات ابراهیم رفت و به او گفت: آیا نیازی داری؟ ابراهیم(ع) در عبارتی کوتاه گفت: «به تو نه.» در این هنگام» جبرئیل به او پیشنهاد کرد و گفت: «پس نیازت را از خدا بخواه.» او در پاسخ گفت: «همین اندازه که او از حال من آگاه است. کافی است.» در روایتی می‌خوانیم: هنگامی که او در آتش افتاد» خداوند به آتش دستور داد: سرد باش. پس آتش چنان سرد شد که دندان‌های ابراهیم از سرما به هم می‌خورد. تا این که خدا به آتش امر کرد: سالم باش. در آن هنگام» یکی از بزرگان قوم گفت: من به آتش گفتم او را نسوزان. پس شعله‌ای از آتش به سوی او زبانه کشید و او را در جایش سوزاند. نکته‌ای که توجه به آن برای همة ما مفید استء این است که گاه می‌شود انسان چنان در عالم اسباب غرق می‌شود که خیال می‌کند آثار و خواص» از آن خود موجودات است و از آن مبداً بزرگی که آثار گوناگونی را به این موجودات بخشیده» غافل می‌شود. پس گاه خداوند برای بیدار کردن بندگان» دست به سبب سازی و سببسوزی مزند: موجوداتی راکه به ظاهر کاری از انها ساخته نیست، سرحشمه اثار عظیمی می‌کند و به عکس, اسبابی را که در عالم ماده ضرب‌المثل هستند (مانند آتش در سوزندگی و کارد در برندگی)» از کار می‌اندازد تا معلوم شود اینها هم از خود چیزی ندارند. توجه به این واقعیت‌هاء روح توکل و بندگی را در موّمنان چنان زنده و بیدار می‌کند که جز به خدا نمی‌اندیشند و از غیر او یاری نمی‌طلبند. اینان» خاموش کردن آتش مشکلات را تنها از او می‌خواهند و نابودی کلیة دشمنان را از درگاه او می‌طلبند؛ جز او نمی‌بینند و از غیر او جیزی تمنا نمی کنند. > **پانوشت صفحه (منابع):** > ۱- نمونه, چ۰۱۳ ص ۴۳۸ ۲- پیشین» ص ۴۴۵ ۳ پیشین» ص ۴۴۷ > ۲- پیشین» ص ۴۴۵ > ۳- پیشین» ص ۴۴۷ > **Cited sources** (grade before any load-bearing use): Tafsīr Nemūneh, al-Kāfī.