Surah Aal-i-Imraan · Ayah 28·Madanī

28

لَّا مِن وَمَن ذَٰلِكَ مِنَ فِى إِلَّآ أَن مِنْهُمْ وَإِلَى ﴿٢٨﴾

Translation

Saheeh International

Let not believers take disbelievers as allies rather than believers. And whoever [of you] does that has nothing with Allah, except when taking precaution against them in prudence. And Allah warns you of Himself, and to Allah is the [final] destination.

Tafsīr

قرآن حکیم (شرح آیات منتخب)

تقَیْه

تقیّه از اموری است که قرآن و عترت آن را جایز شمرده‌اند و عقل نیز آن را تأیید می‌کند و بدین معناست که انسان از ترس دشمن,» در ظاهر با او موافقت کند و هم‌رأی او شود؛ چون خداوند جز این را نمی‌خواهد که حق را زنده کند و جان تازه‌ای بخشد و بسیار می‌شود که تقیّه و در ظاهر طبق دلخواه دشمن عمل کردن» مصلحت دین و بقای آن را چنان تأمین می‌کند که ترک تَقیّه و در نتیجه کشته شدن» آن طور تأمین نمی‌کند. این آّیه به روشنی تقیه را در شرایط خاص جایز شمرده است. روایات بسیاری نیز در بارةٌ تقیّه وارد شده است. پیامبر اکرم(ص) فرمود: «دین ندارد کسی که تقیّه نمی‌کند.» همچنین از امام باقر(ع) روایت شده: «تقیه در هر چیزی برای آدمی خواه ناخواه پیش می‌آید و خدا به همین جهت آن را حلال فرموده است.» نکته‌ای که باید به آن توجه داشتء این است که تقیه در همه جا یک حکم ندارد؛ گاهی واجب» گاهی حرام و زمانی نیز مباح است. وجوب تقیّه در صورتی است که بدون فایدةٌ مهمی» جان انسان به خطر بیفتد؛ اما در موردی که تقَیّه موجب ترویج باطل و گمراه شدن مردم و تقویت ظلم و ستم گردد حرام و ممنوع است. برای آگاهی بیشتر به توضیح آَیةُ ۱۰۶ سورةٌ نحل مراجعه شود. > **پانوشت صفحه (منابع):** > ۱- نمونهء ج۲» صص ۴۹۶ - ۴۹۵ ۳ المیزان» ج۳. ص ۱۷۷ و ۱۸۸ ۳ نمونه, چ۲ء ص ۵۰۱ > ۲ المیزانء ج۳ ص ۱۷۷ و ۱۸۸ > ۳ نمونهء ج۲» ص ۵۰۱ > **Cited sources** (grade before any load-bearing use): Tafsīr Nemūneh, al-Mīzān.