Surah Saba · Ayah 23·Makkī

23

وَلَا إِلَّا لِمَنْ لَهُۥ حَتَّىٰٓ إِذَا عَن مَاذَا وَهُوَ ﴿٢٣﴾

Translation

Saheeh International

And intercession does not benefit with Him except for one whom He permits. [And those wait] until, when terror is removed from their hearts, they will say [to one another], "What has your Lord said?" They will say, "The truth." And He is the Most High, the Grand.

Tafsīr

قرآن حکیم (شرح آیات منتخب)

اضطراب عمومی در قیامت

در یه پیش بیان شده که کسانی که مشرکان آنها را خدا می‌خواندند. به اندازةٌ ذره‌ای در آسمان و زمین مالک چیزی نیستند و قدرت گره‌گشایی در کاری را ندارند. در اینجا این سوّال به ذهن می‌آید که اگر چنین استء پس شفاعت چیست؟ این آیه به پاسخ این سوّال پرداخته. می‌فرماید که اگر شفیعانی در درگاه خدا وجود دارند. آن هم به فرمان او است. بنابر این» بهانه بت‌پرستان برای پرستش بت‌ها که می‌گفتند «اینها شفیعان ما نزد خدایند» (یونس -۱۸)» به این وسیله قطع می‌شود؛ چرا که خدا هرگز اجازةٌ شفاعت به آنها نداده است. سپس می‌فرماید در روز قیامت. اضطراب و وحشتی بر دل‌ها چیره می‌شود و هم شفاعت‌کنندگان و هم شفاعت‌شوندگان غرق در اضطراب می‌شوند؛ در انتظار این که خداوند به چه کسانی و در بارةٌ چه افرادی اجازةٌ شفاعت می‌دهد. چشم شفاعت‌شوندگان به شافعان دوخته می‌شود و آنان ملتمسانه تقاضای شفاعت می‌کنند و شفاعت‌کنندگان نیز چشم به فرمان خدا دوخته‌اند تا چگونه و در بارةٌ چه کسی اجازةٌ شفاعت می‌دهد. این وحشت و اضطراب عمومی ادامه می‌یابد تا فرمان شفاعت در بارةٌ کسانی که لایق آن هستندء از طرف خداوند صادر می‌گردد. اینجاست که مجرمان به شفیعان می‌گویند: پروردگارتان چه دستور داده؟ شفیعان می‌گویند: «حق را (بیان کرد)» حق این است که شفاعت تنها شامل کسانی می‌شود که رابطةٌ خود را به کلی از درگاه خدا قطع نکرده باشند؛ نه آلودگانی که تمام حلقه‌های ارتباطی را درهم شکسته و به کلی از خدا و پیامبر و دوستان او بیگانه شده‌اند.