Surah Fussilat · Ayah 21·Makkī

21

لِمَ عَلَيْنَا ٱلَّذِىٓ وَهُوَ وَإِلَيْهِ ﴿٢١﴾

Translation

Saheeh International

And they will say to their skins, "Why have you testified against us?" They will say, "We were made to speak by Allah, who has made everything speak; and He created you the first time, and to Him you are returned.

Tafsīr

قرآن حکیم (شرح آیات منتخب)also covers 20

شهادت اعضای بدن در قیامت

غیر از این یه در آیات ۶۵ سورةٌ یس و ۲۴ سورةٌ نور هم سخن از شهادت اعضای بدن در قیامت به میان آمده است. آری» در آن روزء دیگر اعضای بدن تسلیم تمایلات او نیستند. آنها حساب خود را از کل وجود انسان جدا کرده» تسلیم پروردگار می‌شوند و بر استان مقدس او سر فرود می‌آورند و حقایق را با شهادت خود آشکار می‌کنندء و چه دادگاه عجیبی است که گواهان آن» اعضای پیکر خود انسان است؛ همان ابزاری که گناه را با آنها انجام داده است. شاید گواهی اعضای بدن به خاطر این باشد که این مجرمان هنگامی که به آنها گفته می‌شود کیفر شما در برابر اعمالی که انجام داده‌اید» دوزخ استء به انکار بر می‌خیزند؛ به گمان این که دادگاه دنیاست و می‌شود حقایق را با پشت‌هم‌اندازی انکار کرد. در آنجا اعضای بدن به فرمان خدا به سخن می‌آیند و گناهانی را که خود انجام داده‌اند» بیان می‌کنند و بدین ترتیب» تمام راه‌های فرار بر شخص گنهکار بسته می‌شود. در این که اعضا چگونه به سخن می‌آیند. مفسران احتمالاتی داده‌اند: ۱- خداوند در آن روز درک و شعور و قدرت سخن گفتن را در یک یک اعضا می‌آفریند و آنها به راستی سخن می‌گویند و چه جای تعجب است؟ همان کسی که این قدرت را در قطعه گوشتی به نام زبان یا مغز آدمی آفریده» می‌تواند در سایر اعضا نیز بیافریند. آنها از درک و شعوری بهره‌مند نمی‌شوند؛ ولی خداوند آنها را به سخن گفتن وا می‌دارد. در حقیقت» اعضاء محل ظهور سخن خواهند بود و حقایق را به فرمان خدا آشکار می‌کنند. اعضای بدن هر انسانء آثار اعمالی را که در تمام طول عمر انجام داده, با خود خواهد داشت؛ چرا که هیچ عملی در این جهان نابود نمی‌شود. بی‌شک آثار آن روی یک یک اعضای بدن و در فضای محیط باقی می‌ماند. آن روز که روز آشکار شدن استء این آثار نیز بر دست و پا و سایر اعضا ظاهر می‌شود و ظهور این آثار به منزلهٌ شهادت آنها است؛ چنان که در بین خودمان می‌گوییم: «رنگ رخساره خبر می‌دهد از سر ضمیر». امیر موّمنان علی(ع) در این باره می‌فرماید: «بدانید ای بندگان خداء از شما برای خودتان مراقبانی و از اعضایتان. جاسوسان و محافظانی راستین گمارده‌اند که کردارهایتان را می‌نویسند و شمارةٌ نفس‌هایتان را ضبط می‌کنند. تاریکی شب‌های تارء شما را از آنان فرو نمی‌پوشاند یا اگر در پشت درهای بسته پنهان گردید. از دیدةٌ آنها پنهان نخواهید ماند.» البته گواهی اعضاء مربوط به کفار و مجرمان است؛ وگرنه موّمنان حسابشان روشن است. در حدینی از امام باقر(ع) می‌خوانیم: اعضای پیکر انسان, بر ضد موّمن گواهی نمی‌دهد؛ بلکه بر ضد کسی گواهی می‌دهد که فرمان عذاب بر او مسلّم شده است. اما نامه اعمال موّْمن را به دست راست او می‌دهند؛ همان‌گونه که خداوند متعال می‌فرماید: «کسانی که نامه اعمالشان به دست راستشان داده شود آن را (با شادی و سرور) می‌خوانند؛ و به قدر رشتهٌ شکاف هستةٌ خرمایی به آنها ستم نمی‌شود.» (اسراء - ۷۱).» > **پانوشت صفحه (منابع):** > ۴ نمونه» چ۰۱۸ ص ۴۳۱ ۵ تفسیرموضوعی, چ۴, ص ۴۲۰ ۶- نمونه, چ۱۸ ص ۴۳۳ > ۴ نمونه چ۰۱۸ ص ۴۳۱ > ۲- تفسیر موضوعی» ج۳ ص ۷۶ > ٥- تفسیر موضوعی، ج٣، ص ٣٢٠ > ۳ نمونه, ج۲۰» ص ۲۳۰ > ۶-نمونه, ج۰۱۸ ص ۴۳۳ > ٢V٨ > **Cited sources** (grade before any load-bearing use): Tafsīr Nemūneh, Tafsīr-i Mawḍūʿī.