Surah Al-Israa · Ayah 110·Makkī

110

أَوِ مَّا فَلَهُ وَلَا وَلَا بِهَا ذَٰلِكَ ﴿١١٠﴾

Translation

Saheeh International

Say, "Call upon Allah or call upon the Most Merciful. Whichever [name] you call - to Him belong the best names." And do not recite [too] loudly in your prayer or [too] quietly but seek between that an [intermediate] way.

Tafsīr

قرآن حکیم (شرح آیات منتخب)

برای او نام‌های نیک است

در شأن نزول این بخش از آیة شریفه نقل شده که پیامبر(ص) یک شب در مکه در حال سجده بود و خدا را به نام یا رحمن و یا رحیم می‌خواند. مشرکان بهانه‌جو از فرصت استفاده کرده» گفتند: ببینید... این مرد»ء ما را سرزنش می‌کند که چرا چند خدایی هستیم؛ اما خودش دو خدا را پرستش می‌کند؛ در حالی که می‌پندارد موحد است و یک معبود بیشتر ندارد. این آیه نازل شد و به آنها پاسخ داد که این اسم‌های متعددء از یک ذات پاک خبر می‌دهند.

شیوةٌ قرائت نماز

بخش پایانی یه ۱۱۰ به گفت‌وگوی مشرکان مکه در بارة نماز پیامبر(ص) اختصاص دارد و این که می‌گفتند: او نماز خود را بلند می‌خواند و ما را ناراحت می‌کند؛ این چه عبادت و برنامه‌ای است؟! خداوند در این یه به پیامبر(ص) دستور می‌دهد: نمازت را نه زیاد بلند بخوان و نه زیاد آهسته؛ بلکه حد وسطی را میان این دو انتخاب کن. اما حد اعتدال کدام است و «جهر» و «اخفات» که از آَن نهی شده» چیست؟ جهر به معنای فریاد کشیدن و اخفات به معنای آهسته خواندن است؛ آن چنان که خود انسان هم نشنود. از امام صادق(ع) در تفسیر این آّیه روایت شده است: «جهر این است که زیاد صدا را بلند کنی و اخفات آن است که حتی خودت نشنوی. (نماز را) بین این دو حالت بخوان.»