وَهُوَ ٱلَّذِىٓ أَنشَأَ جَنَّٰتٍ مَّعْرُوشَٰتٍ وَغَيْرَ مَعْرُوشَٰتٍ وَٱلنَّخْلَ وَٱلزَّرْعَ مُخْتَلِفًا أُكُلُهُۥ وَٱلزَّيْتُونَ وَٱلرُّمَّانَ مُتَشَٰبِهًا وَغَيْرَ مُتَشَٰبِهٍ كُلُوا۟ مِن ثَمَرِهِۦٓ إِذَآ أَثْمَرَ وَءَاتُوا۟ حَقَّهُۥ يَوْمَ حَصَادِهِۦ وَلَا تُسْرِفُوٓا۟ إِنَّهُۥ لَا يُحِبُّ ٱلْمُسْرِفِينَ﴿١٤١﴾
English
Saheeh International
And He it is who causes gardens to grow, [both] trellised and untrellised, and palm trees and crops of different [kinds of] food and olives and pomegranates, similar and dissimilar. Eat of [each of] its fruit when it yields and give its due [zakah] on the day of its harvest. And be not excessive. Indeed, He does not like those who commit excess.
Ali Quli Qarai
It is He who produces gardens trellised and without trellises, and palm-trees and crops of diverse produce, olives and pomegranates, similar and dissimilar. Eat of its fruits when it fructifies, and give its due on the day of harvest, and do not be wasteful; indeed, He does not like the wasteful.
Marmaduke Pickthall
He it is Who produceth gardens trellised and untrellised, and the date-palm, and crops of divers flavour, and the olive and the pomegranate, like and unlike. Eat ye of the fruit thereof when it fruiteth, and pay the due thereof upon the harvest day, and be not prodigal. Lo! Allah loveth not the prodigals.
Abdullah Yusuf Ali
It is He Who produceth gardens, with trellises and without, and dates, and tilth with produce of all kinds, and olives and pomegranates, similar (in kind) and different (in variety): eat of their fruit in their season, but render the dues that are proper on the day that the harvest is gathered. But waste not by excess: for Allah loveth not the wasters.
A. J. Arberry
It is He who produces gardens trellised, and untrellised, palm-trees, and crops diverse in produce, olives, pomegranates, like each to each, and each unlike to each. Eat of their fruits when they fructify, and pay the due thereof on the day of its harvest; and be not prodigal; God loves not the prodigal.
فارسی
انصاریان (Ansarian)
و اوست که باغ هایی [که درختانش برافراشته] بر داربست و باغ هایی [که درختانش] بدون داربست [است]، و درخت خرما، و کشتزار با محصولات گوناگون، و زیتون، و انار شبیه به هم و بی شباهت به هم را پدید آورد. از میوه های آنها هنگامی که میوه داد بخورید، و حقِّ [الهیِ] آن را روز دروکردنش [که به تهیدستان اختصاص داده شده] بپردازید، و از اسراف [در خوردن وخرج کردن] بپرهیزید، که قطعاً خدا اسراف کنندگان را دوست ندارد.
فولادوند (Fooladvand)
و اوست کسی که باغهایی با داربست و بدون داربست، و خرمابن، و کشتزار با میوههای گوناگون آن، و زیتون، و انار، شبیه به یکدیگر و غیر شبیه پدید آورد. از میوه آن -چون ثمر داد- بخورید، و حق [بینوایان از] آن را روز بهرهبرداری از آن بدهید، و[لی] زیادهروی مکنید که او اسرافکاران را دوست ندارد.
Türkçe
Diyanet İşleri
Çardaklı ve çardaksız bağları inşa eden Allah'tır. Tadları çeşitli ekin ve hurmaları, zeytin ve narı birbirine benzer ve benzemez şekilde yaratan O'dur. Ürün verdiği zaman ürününden yiyin, devşirildiği ve biçildiği gün hakkını verin; israf etmeyin, çünkü Allah müsrifleri sevmez.
Bahasa Indonesia
Kementerian Agama
Dan Dialah yang menjadikan kebun-kebun yang berjunjung dan yang tidak berjunjung, pohon korma, tanam-tanaman yang bermacam-macam buahnya, zaitun dan delima yang serupa (bentuk dan warnanya) dan tidak sama (rasanya). Makanlah dari buahnya (yang bermacam-macam itu) bila dia berbuah, dan tunaikanlah haknya di hari memetik hasilnya (dengan disedekahkan kepada fakir miskin); dan janganlah kamu berlebih-lebihan. Sesungguhnya Allah tidak menyukai orang yang berlebih-lebihan.
اردو
علامہ جوادی (Jawadi)
وہ خدا وہ ہے جس نے تختوں پر چڑھائے ہوئے بھی اور اس کے خلاف بھی ہر طرح کے باغات پیدا کئے ہیں اور کھجور اور زراعت پیدا کی ہے جس کے مزے مختلف ہیں اور زیتون اورانار بھی پیدا کئے ہیں جن میں بعض آپس میں ایک دوسرے سے ملتے جلتے ہیں اور بعض مختلف ہیں -تم سب ان کے پھلوں کو جب وہ تیار ہوجائیں تو کھاؤ اور جب کاٹنے کا دن آئے تو ان کا حق ادا کردو اور خبردار اسراف نہ کرنا کہ خدا اسراف کرنے والوں کو دوست نہیں رکھتا ہے
বাংলা
মুহিউদ্দীন খান (Muhiuddin Khan)
তিনিই উদ্যান সমূহ সৃষ্টি করেছে-তাও, যা মাচার উপর তুলে দেয়া হয়, এবং যা মাচার উপর তোলা হয় না এবং খর্জুর বৃক্ষ ও শস্যক্ষেত্র যেসবের স্বাদবিশিষ্ট এবং যয়তুন ও আনার সৃষ্টি করেছেন-একে অন্যের সাদৃশ্যশীল এবং সাদৃশ্যহীন। এগুলোর ফল খাও, যখন ফলন্ত হয় এবং হক দান কর কর্তনের সময়ে এবং অপব্যয় করো না। নিশ্চয় তিনি অপব্যয়ীদেরকে পছন্দ করেন না।
Nederlands
Fred Leemhuis
—
Español
Isa García
—
Deutsch
Bubenheim & Elyas
—
Français
Muhammad Hamidullah
—
Русский
Кулиев (Kuliev)
—
Bahasa Melayu
Abdullah Basmeih
—
Azərbaycanca
Məmmədəliyev & Bünyadov
—
Oʻzbekcha
Muhammad Sodik
—
Тоҷикӣ
Оятӣ (Ayati)
—
پښتو
عبدالولي خان (Abdulwali)
—
سنڌي
تاج محمود امروٽي (Amroti)
—
کوردی
تەفسیری ئاسان (Asan)
—
Hausa
Abubakar Mahmoud Gumi
—
Kiswahili
Ali Muhsin Al-Barwani
—
Soomaali
Mahmud Muhammad Abduh
—
Shqip
Sherif Ahmeti
—
Bosanski
Besim Korkut
—
አማርኛ
ሳዲቅ እና ሳኒ (Sadiq & Sani)
—
Татарча
Yakub ibn Nugman
—
ئۇيغۇرچە
محمد صالح (Muhammad Saleh)
—
ދިވެހި
ރައީސުލްޖުމްހޫރިއްޔާގެ އޮފީސް (Official)
—
മലയാളം
അബ്ദുൽ ഹമീദ് & കുഞ്ഞി മുഹമ്മദ് (Abdul Hameed & Kunhi)
—
தமிழ்
ஜான் டிரஸ்ட் (Jan Trust)
—
Tafsīr
قرآن حکیم (شرح آیات منتخب)
فراموش نشدن حق فقرا هنگام چیدن محصول
باید دانست که منظور از حقی که هنگام درو باید پرداخت» زکات واجب نیست؛ چرا که بعضی از میوههایی که در آیه به آن اشاره شده (مانند انار زکات ندارند. همچنین این آّیه در مکه نازل شده است؛ ولی حکم زکات در مدینه نازل گشته. بنابر این» منظور آّیه این است که در روز دروی محصول و چیدن میوه» به فقرا حقی تعلق میگیرد و این حق را عقل هم قبول میکند و شرع مقدس نیز آن را به نام صدقه تأیید کرده است. در روایتی بدین مضمون از امام صادق(ع) نقل شده است: «در زراعت دو حق است: حقی گرفتنی و حقی دادنی. حق گرفتنی, همان زکات واجب است و اما آن حقی که انسان خود با کمال میل میدهد. همان حقی است که آَیِهٌ «وءاتوا حقه بوم حصاده» به آن اشاره کرده و مقصود از روز درو همان روزی است که شروع به چیدن میشود و به تدریج روی هم انباشته میگردد. همه این مدت. روز درو محسوب میشود.» در روایت دیگری از امام صادق(ع) نقل شده است: «از محصول جمعآوری شدة خود. به هر مسلمانی که نزدت آمد. بده و اگر هیچ مسلمانی نیامدء به مشرک بده.» نقل شده است که اهل مدینه در موسم چیدن خرماء خوشة خرمایی ر از درخت پایین آورده» در مسجد میگذاشتند. فقرا میآمدند و با چوبی به آن خوشه میزدند و خرما میریخت و از آن میخوردند. > **پانوشت صفحه (منابع):** > ۱- نمونه» ج۵» ص ۴۵۵ > ۱- نمونه» ج۵» ص ۴۵۵ ۲ پیشین» ص ۴۵۷ ۳ المیزان» ج۷» ص ۳۷۵ > ۳ المیزان» ج۷» ص ۳۷۵ > **Cited sources** (grade before any load-bearing use): Tafsīr Nemūneh, al-Mīzān.
Verse DNA · this āyah at a glance
Vocabulary and recitation are counted from the morphology and the Uthmani marks; commentary reports whether an authored tafsīr entry reaches this āyah. A structural read, not a judgement — a denser strip is not a weightier verse.
Recitation · 45 points across 5 rule families
- Madd munfaṣil18
- Ikhfāʾ8
- Ghunnah5
- Heavy rāʾ9
- Lām shamsiyyah5
Commentary
- قرآن حکیم (شرح آیات منتخب)
Shape
31 words · 141 letters · āyah 141 of 165