Surah Yaseen · Ayah 80·Makkī

80

ٱلَّذِى لَكُم مِّنَ فَإِذَآ أَنتُم مِّنْهُ ﴿٨٠﴾

Translation

Saheeh International

[It is] He who made for you from the green tree, fire, and then from it you ignite.

Tafsīr

قرآن حکیم (شرح آیات منتخب)

رستاخیز انرژی‌ها

در بین مفسران مشهور است که این آیه به دو درخت مرخ و عفار اشاره دارد که هرگاه به یکدیگر ساییده شوندء مشتعل می‌گردند. در قدیم» مردم برای تهیة آتش» قطعه‌ای از شاخة این درخت و قطعه‌ای از شاخة آن درخت را می‌گرفتند و با این که سبز و تر بودنده عفار را در زیر و مرخ را روی آن قرار داده» به یکدیگر می‌ساییدند و هر دو به اذن خدا آتش می‌گرفتند. پس مرده را زنده کردن» عجیب‌تر از مشتعل کردن آتش از جوب تر نیست؛ با اینکه آب و آتش دو جیز متضادند. " در کنار این تفسیر اما تفسیر دقیق تری نیز وجود دارد و آن این که یکی از کارهای مهم گیاهان» کربن‌گیری از هوا و ساختن سلولز نباتی است. این سلولز یاخته‌های گیاهان, گاز کربنیک را از هوا گرفته, آن را تجزیه می‌کند. آنگاه اکسیژن آن را آزاد کرده» کربن را در وجود خود نگاه می‌دارد و سپس آن را با آب ترکیب کرده» چوب درختان را از آن می‌سازد. نکتةٌ مهم اما این است که طبق گواهی علوم طبیعی, هر ترکیب شیمیایی که اجسام می‌یابند یا باید با جذب انرژی اصلی توأم باشد یا آزاد کردن آن. بنابر این هنگامی که درختان به کار کربن‌گیری مشغول‌اند» طبق این قانون» به وجود یک انرژی احتیاج دارند که گرما و نور آفتاب است. به این ترتیبء به هنگام تشکیل چوب درختان مقداری از انرژی آفتاب نیز در آنها ذخیره می‌شود و هنگامی که چوب‌ها را می‌سوزانیم» آن انرژی ذخیره‌شده آزاد می‌گردد؛ زیرا بار دیگر کرین با اکسیژن هوا ترکیب می‌شود و گاز کرین را تشکیل می‌دهد و اکسیژن و یدروژن (آب) آزاد می‌گردد. این که می‌گویند مبداً همةٌ انرژی‌ها در کرةٌ زمین» انرژی خورشیدی است. از همین روست. همچنین در اینجا به رستاخیز انرژی‌ها می‌رسیم و می‌بینیم نور و حرارتی که در این فضا پراکنده می‌شود و برگ درختان و چوب‌های آنها را نوازش و پرورش می‌دهدء هرگز نابود نشده و نمی‌شود؛ بلکه تغییر شکل می‌دهد و دور از چشم ما انسان‌ها در درون ذرات چوب و شاخ و برگ درختان پنهان می‌شود و هنگامی که شعلةٌ آتشی به یک تکه چوب می‌رسد. رستاخیز آنها شروع می‌شود و تمام آنچه از انرژی آفتاب در آن پنهان بوده» در آن لحظة حشر و نشور ظاهر می‌گردد؛ بی‌آن که چیزی به اندازةٌ روشنایی یک شمع در یک زمان کوتاه از آن کم شده باشد.