Surah Saba · Ayah 10·Makkī

10

وَلَقَدْ دَاوُۥدَ مِنَّا مَعَهُۥ لَهُ ﴿١٠﴾

Translation

Saheeh International

And We certainly gave David from Us bounty. [We said], "O mountains, repeat [Our] praises with him, and the birds [as well]." And We made pliable for him iron,

Tafsīr

قرآن حکیم (شرح آیات منتخب)

مواهب بزرگ خدا به حضرت داوود(ع)

معجزات گوناگونی که ذیل این آیه از آنها سخن به میان خواهد آمدء بخشی از فضایل حضرت داوود(ع) است. صدای بسیار زیبا و قدرت بر قضاوت عادلانه که در سورةٌ «ص» به آنها اشاره شده نیز بخشی دیگر از این فضل الهی محسوب می‌شود. همچنین یکی از نعمت‌های خدا به داوود(ع) این بود که به وی فرزندی پارسا و دانا و دادگر همچون سلیمان(ع) عطا کرد. از همه مهم‌تر فضیلت نبوت و رسالت بود که خدا در اختیار او گذاشت. در بارة هم‌صدا شدن کوه‌ها و پرندگان با او گفته‌اند که گرچه همة ذرات جهان ذکر و تسبیح و حمد خدا می‌گویند. امتیاز داوود(ع) این بود که به هنگام بلند کردن صدا و سر دادن نغمةٌ تسبیح» آنچه در درون این موجودات بودء آشکار می‌گشت و زمزمةٌ درونی به نغمةٌ برونی تبدیل می‌شد؛ همان‌گونه که خبر تسبیح سنگریزه در دست پیامبر اسلام(ص) نیز در روایات آمده است. در روایتی از امام صادق(ع) می‌خوانیم: «داوود به سوی دشت و بیابان خارج می‌شد و هنگامی که زبور را تلاوت می‌کرد. هیچ کوه و سنگ و پرنده‌ای نبود مگر این‌که با او هم‌صدا می‌شد.» بعد از این فضیلت معنوی» آّیه به ذکر یک فضیلت مادی پرداخته» می‌گوید: «ما آهن را برای او نرم کردیم.» ظاهر آیه این است که نرم شدن آهن در دست اوء به فرمان الهی و به صورت اعجاز انجام می‌گرفت. چه مانعی دارد همان کسی که به کورةٌ داغ خاصیت نرم کردن هن را داده, همین خاصیت را به شکل دیگر در پنجه‌های پیامبرش قرار دهد؟