Surah Al-An'aam · Ayah 138·Makkī

138

هَٰذِهِۦٓ لَّا إِلَّا مَن لَّا عَلَيْهَا عَلَيْهِ بِمَا ﴿١٣٨﴾

Translation

Saheeh International

And they say, "These animals and crops are forbidden; no one may eat from them except whom we will," by their claim. And there are those [camels] whose backs are forbidden [by them] and those upon which the name of Allah is not mentioned - [all of this] an invention of untruth about Him. He will punish them for what they were inventing.

Tafsīr

قرآن حکیم (شرح آیات منتخب)

برخی از عقاید خرافی بت‌پرستان

در این آیه به برخی از عقاید خرافی بت‌پرستان - که حکایت از کوتاهی سطح فکر آنها می‌کند - اشاره و بحث آیات پیش تکمیل شده است. نخست می‌گوید که بت‌پرستان می‌گفتند «این قسمت از چهارپایان و زراعت (که مخصوص بت‌ها است. برای همه) ممنوع است. و جز کسانی که ما بخواهیم,. کسی نباید از آن بخورد» و منظورشان همان خدمه و متولیان بت و بتخانه بود. تنها این دسته بودند که به پندار آنها حق داشتند از سهم بت‌ها بخورند. از بیان این مطلب نتیجه می‌گیریم که این قسمت از یه اشاره به چگونگی مصرف سهمی است که برای بت‌ها از زراعت و چهارپایان قرار می‌دادند که شرح آن در دو ایه قبل کذشت. سیس اشاره به دومین جیزی می کند که انها تحریم کرده بودند و می کوید: انها معتقد بودند که تعدادی از چهارپایان هستند که سوار شدن بر آزها حرام است؛ به ظاهر همان حیواناتی که در آیة ۳ سورة مائّده با نام‌های «بحیره» و «سائبه» و« وصیله» و«حام» به آنها اشاره شده است. بعد سومین قسمت از احکام ناروای آنها را بیان کرده» می‌فرماید: «و (نیز) چهارپایانی (بود) که (هنگام ذبح)» نام خدا را بر آنها نمی‌بردند.» این جمله ممکن است اشاره به حیواناتی باشد که به هنگام ذبح آنها تنها نام بت را می‌بردندء یا حیواناتی که سوار شدن بر نها را برای حج تحریم کرده بودند؛ چنان که بعضی از مفسران نقل کرده‌اند. در هر دو صورت» حکمی بی‌دلیل و خرافی بوده است. این آیه به یکی دیگر از احکام خرافی مشرکان در مورد گوشت حیوانات نیز اشاره کرده» می‌فرماید: «آنها می‌گفتند آنچه (از بچه) که در شکم این حیوانات است. مخصوص مردان ماست و بر همسران ما حرام است؛ ولی اگر مرده باشد [- مرده متولد شود] همگی در آن شریک‌اند.» منظور» جنین حیواناتی است که در آیةٌ پیش به آن اشاره شد که اگر زنده متولد می‌شد.ء آن را مخصوص مردان می‌دانستند و اگر مرده متولد می‌شد - که زیاد مورد میل و رغبت آنها نبود - همه را در آن مساوی می‌دانستند. این حکم اولاً هیچ‌گونه فلسفه و دلیل منطقی نداشت. ثانیاً در مورد جنینی که مرده متولد می‌شد» بسیار زشت و زننده بود؛ زیرا گوشت چنین حیوانی غالبا فاسد و زیانبخش است. ثالثاً نوعی تبعیض آشکار میان جنس مرد و زن بود؛ زیرا آنچه خوب بود, مخصوص مردان بود و آنچه بد بودء به زنان هم سهمی از آن داده می‌شد.